jueves, 27 de febrero de 2014

Costal Walk from Bondi Beach to Coogee 10km just go ¡Vaya personaje!

Vaya personaje seria lo que diría al ver este video si fuera otra persona, aun así siendo yo mismo lo he pensado.

Este video muestra las vistas del camino costero que recorre Bondi Beach hasta Coogee.  Es un precioso comino de subidas y bajadas que va rodeando todos los acantilados. Es un tramo peatonal que los sábados por la mañana está más concurrido que las ramblas en pleno Sant Jordi.

Siempre que puedo me escapo para desconectar un poco, lo intento hacer del tirón corriendo, pero es totalmente imposible no pararme a contemplar las vistas y respirar la brisa humedecida del mar refrescándome el alma a la vez que dejo atrás mis pensamientos (buaff! todo un poeta).

Ahora hablando en serio. Este camino es uno de los recuerdos que me voy a llevar de Australia, y voy a archivar algunas fotografías en mi memoria. Siempre concurrido de gente haciendo deporte a todas horas, disfrutando del buen tiempo, pasando por Tamarama, Bronte and Clovelly Beach.

Este es el enlace del video en Youtube para reíros:
Espero con los anos seguir riéndome de esto...

http://www.youtube.com/watch?v=bqGPLLrPad4&feature=youtu.be


#unmesunmenys 

miércoles, 12 de febrero de 2014

Ups! Merdaaaa... 2014! Hem cago amb mi mateix!


Hem cago amb mi mateix per no cagar-me en una altra cosa. Ja estem a meitat de febrer, per aquí s’acaba l’estiu, marxa la calor insuportable, els dies de platja, el neoprè d’estiu necessita alguna pesa tèrmica de més per fer efecte, la pluja cau un dia si i l’altre quasi que també, però només per minuts, així que et deixa xop per la resta del dia. En canvi, per allà comença a desplomar-se la neu dels Pirineus, la bufanda durant algunes hores del dia fa nosa, els dies comencen a ser més llargs, fa més gràcia sortir al carrer, anar a la muntanya o sortir de festa sense l’abric de neu.

Jajajaja però que tonteries! Me la pela el temps que fa! Hem cago amb tot perquè fa més d’un mes i mig que vull escriure alguna cosa o editar algun de tots els vídeos que he anat fent per posar al dia aquest diari, memòries, blog o el que sigui.

El fet recau en que fa molt temps que volia fer l’entrada d’any. Per algun motiu o altres, viatge a Melbourne, canvi de pis, no connexió a Internet, escola nova, molta feina, iniciació amb els Entrenaments Personals més exercici diari per posar-me en forma, no m’ha quedat gaire temps per viure i menys per escriure! Tot i així és una excusa. Així que primer propòsit per aquest 2014 és: Faré dos entrades al mes fins a finals d’any, sigui quin sigui el contingut (ja que no llegeixo al menys així escriuré).

Al grano que nos vamos! Cap d’any 2013-14! Treballant a tope durant tot el dia! Però amb alguns moments de pausa, festa i gaudint de l’espectacle dels focs artificials que van enlluernar per més de 10 minuts Darling Harbour. L’ambient va ser increïble, tota la gent amb barret i confetis al restaurant, servint cocktails i begudes sense parar i felicitant l’any nou a gent que no tenia ni idea de qui eren, com es deien i de on venien.
Un cop acabada la feina a les tantes del matí, direcció cap a Bondi Beach on hi havia una festa privada en mig d’un jardí que acabava en un penya-segat amb vistes al mar i a la platja de Bondi. El problema va ser que per arribar al lloc només teníem dos bicis i érem tres (Michele and Dylan), el més ràpid va ser que ells anessin amb bici i jo corrents al davant, així que es pot dir que el primer que vaig fer per any nou és córrer 7km vestit  de cambrer. Però va valer la pena arribar allà amb aquell paisatge combinat amb un bon Dj en mig i un arbre que semblava que l’haguessin posat  per a que hem puges. Allà va acabar la nit i començar el nou any!








#unmésunmenys

jueves, 9 de enero de 2014

Ja estic a la meitat de la meva Visa!

Què significa això? Doncs que la meva Visa es de 8 mesos: 2x (3 d’escola + 1mes de vacances), i ara ja sóc a la meitat del primer mes de vacances, així que ja he complert la meitat de la meva estada a Australia.

El divendres 13 de desembre vaig acabar l’escola amb el títol de Upper Intermediate Plus. La veritat es que, en general, he estat molt molt content amb Ability. Considero que es bastant professional, amb bons profes que fan classes dinàmiques y amb molta energia, amb un ambient amigable on fas molt amics de totes les ciutats y països y amb bones instal·lacions.

Durant aquest tres mesos en Ability puc dir que he viscut un munt de coses: classes de gramàtica d’anglès, listening, reading, presentacions en anglès, alguns deures, però sobretot moltes xerrades y discussions sobre mil tòpics: canvi climàtic, prohibició de les drogues, construcció d’espais públics per beure alcohol al carrer, cóm intentar lligar en anglès, les diferencies de bodes i casaments en cada país, si hem robat algun cop al supermercat o a algun altre lloc… a més a més, de molts riures, algunes festes, molts amics (Dudu, Rubén, Valeria, Ayako, Daniel,Tomomi, Afni, Masami and Joseline!!) , gent encantadora y fins i tot, quan he pogut anar els divendres, he pogut veure alguna pel·lícula.

L’altra cosa que m’agradaria vincular a Ability es que m’he fet addicte al Café pel matí, suposo que ha estat per anar molts matins a fer surf abans de començar  classe a les 8.30, o per anar cada dia amb bicicleta des de Bondi Beach, o per alguns dies que he anat havent sortit de festa la nit anterior o treballat fins a molt tard.





Ara d’aquí poc és hora de començar en ILSC, espero que sigui igual de bona, però aquest cop hem tocarà estudiar dur per treure¡m algun títol oficial...

sábado, 4 de enero de 2014

Eiihh!! Que estoy vivo!!

Después de casi mes y medio sin dar señales de vida, aquí estoy de nuevo!!

No os penséis que me había olvidado del blog. He estado bastante liado estas últimas semanas. Acabé el primer periodo de tres meses en la escuela de inglés, y he entrado en periodo de “vacaciones” (según mi visa) pero la verdad es que de vacaciones nada, he estado trabajando full time todos los días.

Otra de las novedades es que tengo cámara nueva. Fue un auto regalo para las navidades. Sinceramente, ya era hora de renovar la cámara.  Aún así, como ya sabéis,  soy muy corto para usar las nuevas tecnologías y me cuesta unos días hasta pillarle el truco. El problema ha sido que no me he dado cuenta que la tenía programada en slow motion y todos los videos que he hecho hasta ahora no se ven muy fluidos (fallo del principiante), así que os jodéis porque los voy a subir igual!!!!!

Como ya dije hace tiempo, quería hacer un pequeño video de dónde vivo, dónde está situado, cómo es mi habitación, mis compañeros de piso, las vistas, etc. Pues por fin lo he hecho, y este es el resultado….

No me había escuchado hasta ahora… Tengo un inglés nativo que no lo tiene nadie, qué pasada!

http://www.youtube.com/watch?v=cGjaHK7PvB0


Venga! que ahora ya he vuelto a cogerle el hilo al blog y tengo un montón de cosas que quiero poner! Un besazo!!!

viernes, 22 de noviembre de 2013

Días de lluvia y mal tiempo…el verano navideño se acerca.

Parece que se han puesto de acuerdo para que haga mal tiempo tanto en Barcelona como en Sydney. Así que toca abrigar-se un poco, supongo que allí estáis con la bufanda, aquí en cambio con una sudadera por la mañana es más que suficiente. Pero esto no ha servido para cogerme el típico catarro de entre tiempo. 

El trabajo en el restaurante EAT LOVE PIZZA y en Flavours of Spain va in crescendo hasta el punto de decir que no a muchos días, además he tenido algunas entrevistas para entrenador personal, pero no puedo hacer nada de momento, ya que necesito hacer el Fitness Certificate N3 de Australia para poderme registrar en Fitness Sydney (tonterías para perder el tiempo y que ellos ganen dinero)…

Por otro lado he encontrado un grupito de gente que corre cada martes y viernes por Sydney, totalmente gratuito. Además ha habido cambios con mi transporte privado y la última noticia es que ya he decidido mi nuevo reto para de aquí 4 meses!!!!!!!!

Ver llover, en silencio, des de la ventana, sin tener ganas de salir a hacer nada esperando que sea la hora, aprovechando el tiempo para descansar, coger fuerzas y pensar, me ha hecho reflexionar sobre las cosas buenas de la vida, momentos de sufrimiento, de risas, de reunión, de cosas hechas y de las muchísimas por hacer, de las ganas de comerme el mundo y lo que quiero conseguir sin pensar quién quiero ser pero sí cómo vivir y, por supuesto, sin poder imaginar de lo que me depara en el futuro.

Hoy quería hacer esta entrada porque quería agradecer a todas las personas que han sido y son importantes para mí. Aquellas personas que me han enseñado des de pequeño lo que es bueno y lo que es malo y me han ayudado en lo que me ha hecho falta (gran familia maillo y pascual), a mis 4 abuelos que me han criado des de pequeño y he pasado numerosas tardes y veranos que nunca olvidaré. A la persona que me ha enseñado lo que es trabajar duro, no rendirse y llegar a ser Él mejor en lo que quieras (mi padre). A mí ÍDOLO des de siempre, fuente de consejos y inspiración y que me quiere más que nadie (mi madre). Y sobre todo, a las dos personas que más parte de mí ocupan.



Siempre he sido reacio a este tipo de entradas más sentimentales en un blog, pero me puede más mi filosofía de hacer lo que te apetece en cada momento, y hoy me apetecía hacerlo. La razón es que, que menos, que decir que os quiero a todos sin ningún tipo de reparo y con los brazos bien abiertos.

Y cómo siempre llegas tarde, también te nombro tarde tito, ya que me ayudas a echar para adelante todas mis locuras, que el dinero sólo es una fuente para disfrutar  y, sin querer, me enseñas qué, no debo hacer.

Una abraçada, un beso, un te quiero y un gracias para todos!! J


#unmésunmenys interior!

sábado, 9 de noviembre de 2013

¿En Sydney viven australianos?

Pues yo creo que NO!!!

Llevo casi dos meses ya, el tiempo pasa volando! Y más cuándo te tiras los días yendo a clase por las mañanas y trabajando algunas  tardes y  fines de semana.  El resto de las horas las gasto en nadar, salir a correr, intentar hacer surf, tomar alguna birra y dormir lo que sobra.

A lo que voy!! Que llevo dos meses y sólo he conocido a 4 personas australianas contadas. Sabía que Sydney era una ciudad intercultural, pero joder de ahí a que no vivan australianos va un rato!!!!

Pues nada que es una plaga de asiáticos (Coreanos, Japoneses, Chinos, Tailandeses…), hay más franceses que en Francia, casi todos los jóvenes exiliados italianos y media Sudamérica (brasileños, colombianos, mexicanos…) y para acabar la plaga de españoles que estamos llegando (como oleadas de pateras).
Todos a buscar-se la vida en una gran ciudad llena de oportunidades, pero eso sí, aprender inglés con acento australiano de momento me lo quito de la cabeza porque ni en las tiendas se escucha…

Pero si buscamos la parte positiva, efectivamente la hay! Y es que estoy haciendo muchos amigos de todos los países, aprendiendo de diferentes culturas, comiendo todo tipo de platos típicos de diferentes sitios, maneras de pensar, de vivir y de reír!!


Aunque no nos engañemos, al fin y al cabo todos  somos iguales, como animales salvajes nos vamos de fiesta, comemos como cerdos, nos bebemos hasta los floreros y intentamos rematar la jugada encontrando pareja de baile!

 Boat Party with great views

 Dairling Harbour. Ready for party.

Crazy friends...

Asiatic and South American people!

The best! Spanish men party! La foto refleja como íbamos..

 After work drinks! 

 School friends! 

 What's fuck!? Who are these??¿¿??

jueves, 31 de octubre de 2013

10km. Marathon Sydney 2013

¡Otra de las mías!

Ya tenía ganas de tener tiempo para esta entrada….

Durante los primeros días en Sydney me enteré de que se iba a dar lugar la “Blackmores Marathon de Sydney” que pasaba por lugares emblemáticos, monumentos históricos, cortaban el tráfico del Harbour Bridge, pasaba por todo el centro de la ciudad y acababa en el mítico jardín Botánico situado al lado de Opera House.

Evidentemente no me podía perder una carrera como esta. Lo malo es que los dorsales estaban agotados, así que tuve que correr la de 10km., pero bueno no me importaba porque no estaba preparado para hacer los 42km. Y el recorrido era casi el mismo.

Así que a las 7 de la mañana allí estaba, en North Sydney, al otro lado de la ciudad, aprovechando para hacerme un book de fotos antes de que se diera la salida.

Ya os podéis imaginar que pasando por medio de Harbour Bridge, un puente de esas dimensiones, con todo el mundo corriendo como locos y esas vistas… fue un subidón de adrenalina importante, así como posteriormente pasar por Hyde Park (parque situado en medio de la ciudad y parecido a la Gran Manzana de Nueva York, llegando a Botanic Garden abarrotado de gente y para acabarlo de rematar con la meta en Opera House.

¡Ya sé que soy muy malo describiendo y redactando, así que os dejo que lo veáis!


Para los competitivos, también tengo que decir que hice los 10km en 41min. Que para ir de sopetón, ir grabando y estar abarrotado de gente no está nada mal JODERR!!!! A la próxima prometo bajar de 39’ que ya es hora!

¡Espero algún comentario burlándoos de mí!! ¡Así que no os cortéis! XD

#unmésunmenys #mundodepirados